De lancering van Bitcoin meer dan tien jaar geleden gaf een enorme impuls aan innovatie op het gebied van blockchaintechnologie. Tegenwoordig worden blockchainprotocollen voortdurend ontwikkeld en verfijnd om nieuwe functionaliteiten en toepassingen mogelijk te maken. De vraag naar gedecentraliseerde diensten lijkt met de dag te groeien, en de ontwikkeling van dApps is daar een bewijs van. Het bouwen van apps met de blockchain wordt steeds gebruikelijker en deze applicaties worden in talloze sectoren gebruikt, van gaming tot financiën. Maar wat zijn dApps precies, en waarom zijn ze revolutionair?
The Basics
dApps zijn een nieuw soort applicaties die gebruik maken van en draaien op blockchain-netwerken. Deze applicaties lijken qua ontwerp en gebruikerservaring misschien op andere apps of websites, maar verschillen aanzienlijk in hun back-endprocessen. De vraag naar gedecentraliseerde diensten die niet onder de controle van één partij staan, neemt voortdurend toe, en dApps vertegenwoordigen een nieuwe innovatie om hierop in te spelen.
Als je je afvroeg wat dApps zijn, heb je je waarschijnlijk ook afgevraagd wat een DAO is , aangezien de termen soms door elkaar worden gebruikt. Het belangrijkste verschil is het woord 'autonoom'. Een DAO kan worden gezien als een type dApp – de volledig autonome dApp. Een dApp is echter niet per se een DAO.
De meeste dApps zijn gebouwd met Ethereum, een gedecentraliseerde blockchain die ook een eigen cryptovaluta omvat. De meeste dApps draaien op Ethereum en verbruiken het, dus je moet Ethereum kopen om een dApp te kunnen gebruiken.
Ze gebruiken de blockchain om gegevens te verwerken en transacties uit te voeren met behulp van slimme contracten. Deze geautomatiseerde, zichzelf vervullende contracten maken naadloze, snelle en automatische transacties tussen partijen mogelijk. Slimme contracten zijn een cruciaal aspect van de dApp-ontwikkeling, en de combinatie hiervan heeft de creatie van krachtige en diverse software mogelijk gemaakt.
Wat onderscheidt hen van traditionele webapplicaties?
Bekende apps zoals Twitter of Slack zijn goede voorbeelden van traditionele, webgebaseerde applicaties . Om deze diensten te gebruiken, wordt software op gecentraliseerde webservers ingezet aan de achterkant. Je apparaten communiceren met deze servers via HTTP-protocollen. Dit betekent dat de informatie die je op je scherm ziet bij het gebruik van dergelijke apps afkomstig is van gecentraliseerde servers en niet lokaal op je apparaat wordt verwerkt.
In plaats van gecentraliseerde servers te gebruiken, maakt blockchain-technologie het mogelijk dat honderden of duizenden machines tegelijkertijd werken om de transactionele werklast via een netwerk te delen. Het front-endresultaat is vrijwel hetzelfde als je van webapps zou verwachten, en dezelfde technologie wordt gebruikt om pagina’s weer te geven en informatie weer te geven. Het belangrijkste verschil zit in de back-endprocessen. dApps communiceren met blockchain-netwerken met behulp van portemonnees die de software met de blockchain verbinden.
HTTP-protocollen worden vervangen door deze portemonnees in dApps. Ze beheren het blockchain-adres en de cryptosleutels die worden gebruikt voor identificatie en authenticatie. Portefeuilles activeren slimme contracten en maken de uitvoering van transacties via de blockchain mogelijk.
Uiteindelijk is er qua gebruikerservaring geen groot verschil tussen een goed ontworpen dApp en een conventionele webapp. Het display aan de voorkant is vrijwel hetzelfde, maar onder de motorkap verschillen de twee aanzienlijk. dApps maken geen gebruik van servers en HTTP-protocollen en zijn beter bestand tegen censuur of externe controle, wat een van de belangrijkste redenen is voor hun populariteit.
Samengevat
Over het geheel genomen zijn dApps een andere innovatieve technologie die mogelijk is gemaakt met behulp van de blockchain. In werkelijkheid bieden deze applicaties vrijwel dezelfde ervaring waaraan gebruikers gewend zijn geraakt, maar ze bieden gedecentraliseerde diensten, die steeds meer mensen beginnen te waarderen.
