Als ouder heb je vast wel eens meegemaakt dat je kleine schatje zonder aarzelen om je hulp vroeg. Onze ouders zijn immers onze belangrijkste bronnen van begeleiding en liefde, in ieder geval gedurende de eerste twaalf jaar van ons leven, en jij was waarschijnlijk de eerste persoon tot wie je kind zich wendde voor alles, van het leren veteren van schoenen tot het verwerken van vriendschapsbreuken.
Helaas duurt niets eeuwig en hoewel uw kind later wellicht weer uw begeleiding zoekt, is de kans groot dat ze, met name in hun tienerjaren, niet alleen niet als eerste bij u aankloppen, maar uw advies zelfs actief afwijzen. Alles wat onze ouders doen als we tieners zijn, heeft immers de neiging ons in de weg te zitten, en advies geven is daarop geen uitzondering. Voordat u het weet, kunt u volledig aan de kant geschoven worden, en dat allemaal op een moment dat uw kind voor een reeks nieuwe uitdagingen staat waar het niet per se op is voorbereid.
Dit kan voor elke vader moeilijk zijn, en zaken als scheidingen, examenstress en meer kunnen ervoor zorgen dat je meteen naar binnen wilt stormen, ongeacht of je gewenst bent of niet. Helaas zou dit de situatie wel eens kunnen verergeren, maar dat betekent niet dat u hier geheel machteloos staat. Het enige dat u hoeft te doen, is de volgende manieren overwegen om uw kind te blijven begeleiden zoals u altijd heeft gedaan, zonder het risico dat u zijn of haar stijl in de weg gaat zitten of hem zelfs noodzakelijkerwijs laat weten dat u dit doet.
# 1 – Waardeer de waarde van fouten
Je tiener wordt volwassen en leert op eigen benen te staan, wat voor een groot deel de reden is dat ze niet meer zo snel om je hulp vragen. Hoe moeilijk deze overgang ook kan zijn, fouten die tijdens dit proces worden gemaakt, zijn cruciaal voor het aanleren van zelfstandigheid en zorgen ervoor dat ze in de toekomst beter in staat zijn om dingen zelf aan te pakken. Als je ingrijpt telkens wanneer je tiener op het punt staat iets doms te doen, voorkom je dat ze ooit leren hoe ze zich op de juiste manier moeten gedragen. Natuurlijk zijn dingen zoals zichzelf fysiek verwonden uitzonderingen op deze regel, maar over het algemeen geldt dat als je kind zijn huiswerk niet maakt of een vriend slecht behandelt, het het beste is om de situatie zijn beloop te laten. Op die manier loop je geen risico dat ze je beschuldigen van bemoeienis, terwijl je wel in de ideale positie bent om hen te begeleiden bij de lessen die in die fouten schuilgaan en zelfs wijze raad te geven wanneer ze uiteindelijk naar je toe komen om een oplossing te zoeken.
#2 – Laat ze weten dat je beschikbaar bent
Relaties tussen tieners en hun ouders behoren tot de meest complexe sociale dynamieken die er zijn, waarbij tieners in het bijzonder geneigd zijn zich tegen hun ouders te verzetten. Als een opdringerige vader ongevraagd advies geeft, zal de kloof tussen hem en zijn kind alleen maar groter worden en kan dit ertoe leiden dat de tiener zich volledig afsluit voor de mogelijkheid om ooit nog hulp te zoeken. Daarentegen zal iets zo ontspannen als je kind laten weten dat het zonder angst voor oordeel met je kan praten, veel beter worden ontvangen en de kloof zorgvuldig overbruggen. Vanaf hier moet je een stap terug doen en neutraal blijven en geen advies geven totdat je tiener specifiek met een probleem naar je toe komt. Op die manier bied je een handreiking aan zonder hem of haar ervan te weerhouden om ooit nog hulp te zoeken.
#3 – Maak gebruik van je eigen ervaringen
Wanneer we er middenin zitten, kunnen onze tienerjaren aanvoelen als een van de meest eenzame periodes die je je kunt voorstellen, en elke ervaring/strijd voelt uniek aan. Het besef dat dit niet het geval is, kan enorm geruststellend zijn, maar het is ook niet iets wat je tiener zal accepteren als je zomaar blindelings advies geeft zonder context. Het gaat er bij het geven van advies aan tieners om je eigen ervaringen te delen en je tiener te laten zien dat hij of zij niet alleen staat in dit proces. Van de beproevingen van liefdesverdriet met iemand die totaal niet bij je past tot de worstelingen met de zoektocht naar de juiste studierichting en een voorbeeld van een motivatiebrief die de kans op toelating vergroot: de meeste tienerproblemen zijn universeel, ongeacht de leeftijd. Sterker nog, door over jezelf te praten in plaats van persoonlijk te worden over je tiener, geef je advies op een niet-opdringerige manier, waar ze veel eerder naar zullen luisteren, over zullen nadenken en uiteindelijk van zullen leren.
#4 – Laat de keuzes altijd aan je tiener over
Als je een tiener vertelt wat hij of zij moet doen, zullen ze waarschijnlijk hun armen in de lucht gooien en met een onduidelijke stem 'Ik haat je' of iets dergelijks uit een sketch van Kevin en Perry uitkramen. Onthoud: je tiener bevindt zich in een lastig proces om zich van je los te maken en wil nu niet dat je hem of haar onder druk zet of bevelen geeft. Daarom moet je, zelfs als je tiener om advies vraagt, de belangrijke keuzes aan hem of haar overlaten. Vermijd stellige uitspraken zoals 'je moet dit doen' of 'je moet dat doen' en kies in plaats daarvan voor een neutralere aanpak, zoals 'wat denk jij dat je moet doen?' Hoewel dit een subtiel verschil is, lijkt het veel meer op de technieken die een psycholoog gebruikt en heeft het enorme leerzame voordelen voor tieners. Het helpt hen namelijk om zelf tot conclusies te komen, met slechts minimale begeleiding van jou om hen op het juiste spoor te houden en problemen op een verstandige manier aan te pakken.
Het navigeren door je rol als ouder tijdens deze tienerjaren kan veel lijken op het lopen op een mijnenveld terwijl je geblinddoekt bent, maar de realiteit is dat er manieren zijn om het veld vrij te maken zonder een explosie. Begin gewoon op de goede weg door deze cruciale tips te implementeren voor het geven van advies zonder de stijl van uw tiener te belemmeren of voorgoed tegen u te keren.
